Oto najtańsze i najdroższe kraje do życia w 2021 roku

Reklama

czw., 01/20/2022 - 00:09 -- MagdalenaL

Longyearbyen, Svalbard, Norwegia. Norwegia jest jednym z najdroższych krajów do życia. / Źródło: Pixabay

Koszt życia jest mierzony na podstawie cen wynajmu, restauracji, transportu publicznego i innych czynników, które składają się na wskaźnik kosztu życia.

Globalizacja pozwoliła połączyć świat tak, jakby nie obowiązywały kilometry między poszczególnymi regionami i ułatwiła podróże transkontynentalne, lecz nie wyrównała poziomu życia w różnych regionach świata.

Pomiędzy poszczególnymi kontynentami i narodami istnieją duże różnice pod względem kosztów życia, ale także pod względem wpływu ubóstwa i dostępu do różnych zasobów. Wskaźnik Kosztów Życia oblicza się biorąc pod uwagę pewne czynniki, takie jak ceny transportu i rekreacji, ale również mierząc siłę nabywczą obywateli danego kraju.

W Bankinter wyjaśniono metodę porównawczą Numbeo, która porównuje indeks poszczególnych państw z Nowym Jorkiem i podaje wyniki licząc to miasto jako 100. Jeśli więc, na przykład, dane państwo ma indeks 120 - jest o 20% droższe.

W ten sposób powstała lista najdroższych i najtańszych krajów do życia. Dziesięć najdroższych i dziesięć najbardziej przystępnych cenowo miejsc w 2021 roku, wraz z ich odpowiednimi indeksami, przedstawia się następująco:

Najdroższe kraje do życia:

  1. Bermudy: 148

  2. Szwajcaria: 125

  3. Norwegia: 104

  4. Islandia: 100

  5. Barbados: 94

  6. Jersey 94

  7. Dania: 89

  8. Luksemburg: 85

  9. Izrael: 85

  10. Bahamy: 84

Najtańsze kraje do życia:

  1. Gruzja: 29

  2. Kolumbia: 28

  3. Syria: 28

  4. Nepal: 28

  5. Algieria: 28

  6. Kosowo: 28

  7. Afganistan: 28

  8. Uzbekistan: 27

  9. Indie: 25

  10. Pakistan (z najniższym wskaźnikiem kosztów życia): 22

Jak oblicza się ten indeks?

Przy obliczaniu takiego wskaźnika kosztu życia bierze się pod uwagę szereg czynników. W metodzie stosowanej przez Numbeo należy wziąć pod uwagę przede wszystkim koszty utrzymania: mierząc cenę dóbr konsumpcyjnych, żywności, restauracji, usług komunalnych... Następnie bada się koszt czynszu, a potem sumę dóbr konsumpcyjnych poprzez dodanie czynszu i pierwszego badanego wskaźnika. Do tej skali dodaje się jeszcze indeks żywności i zakupów oraz indeks restauracji, a na koniec wszystko porównuje się ze średnią siłą nabywczą ludności.

Autor: 
A.Gil / tłum. Magdalena Wąsala
Źródło: 
https://www.lainformacion.com/management/paises-baratos-caros-vivir2021/2855880/?autoref=true
Polub Plportal.pl:

Reklama